All posts filed under: ART

MAAK!-tentoonstelling

Published by

Mooi nieuws: het schilderij dat ik van mijn vader als mythisch wezen maakte, is geselecteerd voor de eerste MAAK!-tentoonstelling in Museum Arnhem. Van 7 februari tot en met 21 juni 2026 kunnen jullie ‘Not goat, not human’ bekijken in de tentoonstellingsruimte De Koepel. De vader die zichzelf van alles aanleerde/aanleert in een voor hem onbekend land en ons leerde om onszelf te leren. Ik laat hem even schitteren in zijn eigenheid en ben benieuwd of jullie zien wat ik zie. Not goat, not human

M O E D

Published by

Naar aanleiding van het thema ‘moedig zijn’ van één van mijn zusters, schreef ik de laatste kunstbrief voor onze cirkel op 5 december. Terwijl ik dacht aan alle moedige en sterke vrouwen uit het verleden die zich uitspraken, hun intuïtie gebruikten, wijsheid verwierven uit de natuur en meer ruimte creëerden voor ons in het heden, maakte ik papieren reminders voor de toekomst. 5 december 2025 ‘Toen ik vanochtend wakker werd, had ik voor mezelf helder wat moed voor mij was. Moed is je uitspreken over wat juist is en ernaar handelen – voor jezelf, voor anderen en voor het geheel. Je stem hoorbaar maken en ervoor kiezen om je oprechte emoties zichtbaar te maken – waar anderen een glimlach opzetten om niet uit de toon te vallen. Het is durven afwijken van de kudde, maatschappelijke verwachtingen en standaarden, tegen de stroom ingaan en soms eenzaam pionieren. Moed is keuzes maken vanuit het hart en je niet laten leiden door angst; angst om alleen te staan, angst om onaardig gevonden te worden, angst om te falen, …

= equinox =

Published by

September 22 – October 6, 2025 Met de winter in zicht, een gedicht dat ik schreef uit liefde voor de herfst. Daaronder de schatten die ik verzamelde voor het doosje vol verzamelingen van geliefde objecten voor één van mijn zusters uit onze cirkel van kunstbrievencollectief Zusterhood.

Not goat , not human

Published by

Whenever you are ready to see him. Nadat ik 40 was geworden, besloot ik om een zelfportret te schilderen op basis van een pasfoto van misschien acht jaar geleden en een zakspiegeltje in mijn vorige atelier. Meerdere zelven kwamen intuïtief tot leven in die oefening met olieverf, waarna ik aan een tweede olieverfportret kon beginnen met warmere en treffendere huidskleuren. Dit is mijn vader Hock Choon. Het portret is al een tijd af, maar ik wacht nog even tot ik voel dat het, of hij, met warmte ontvangen wordt.

The Guitar

Published by

Het moment dat ik besluit om de zomervakantie in tijden van corona onder meer te wijden aan het maken van tweedimensionale werken (我 们 (wŏmen)), kan ik me plotseling niet meer voorstellen dat ik ooit het geduld heb gehad om een gezicht te tekenen en beginnen allerlei soorten emoties weer melodieën en poëtische teksten te genereren die ik jammer genoeg niet vaak benut. Zo staat de telefoon al een paar jaar vol met melodieën uit de douche en neologismen (die ik nog altijd moet gaan herschrijven tot ze klinken als een lied met woorden die idealiter al deel uitmaken van een officiële taal), staat de gitaar ongestemd en onbespeeld in een hoekje en weet ik zelf nog altijd niet wat ik doe als ik wat snaren vastklem met mijn vingers. Doorgaans laat ik de gitaar uit gemakzucht rustig stemmen door gitaristen die toevallig op bezoek zijn, maar eergisteren ben ik toch maar langs de muziekzaak geweest om een stemapparaat te kopen, in de hoop dat het zuivere geluid mij over tijd de juiste woorden helpt …