Latest Posts

M O O N

Deze maan maakte ik ergens in juli rondom de dansende drukte van de zonnige zomerfeesten in Nijmegen. Ik was aanvankelijk van plan om aan een zeegezicht te beginnen en zoals je ziet, is alles perfect volgens plan gegaan. Sinds mei 2019 deel ik een werkplaats in De Smeltkroes, waar ik niet alleen af en toe wat kan oefenen met schilderen in ‘mijn hoek’, maar ook gebruik mag maken van de stereo-installatie van mijn sympathieke werkplaatsgenoot. Elke keer wanneer ik richting de voormalige Honigfabriek fiets, neem ik de inmiddels schijnbaar ouderwetse cd’s mee die ik heb. En zo heb ik in de afgelopen paar maanden ontdekt hoeveel invloed de muziek, die ik hoor, heeft op het schilderij waar ik mee bezig ben. Dat ik het fijn vind om veel zwart te gebruiken bij de stem van Jeff Buckley, dat de muziek van Bon Iver een dromerige vorm van creativiteit aanwakkert en dat het van tevoren mengen van kleuren op dit moment niet zoveel zin lijkt te hebben, omdat ik een uur later mogelijk weer een ander object aan het schilderen ben en dan weer van mening ben dat andere kleuren beter passen bij het moment …

OO

MOON

3 koffie en 1 cappuccino

If your heart tells you to, then who are you to question it?

           S h i n e

– Birdy

Je zou bijna denken dat een drukke dag in het onderwijs, gevolgd door een fatsoenlijke cardiotraining, gapend zou eindigen op de goedkoopste Ikeabank ooit die ik nog altijd moet vervangen. Niets is minder waar als Pauline 3 koffie en 1 cappuccino drinkt, nadat ze zich eigenlijk weer had voorgenomen om te stoppen met koffie. De afgelopen dagen had ik me ook voorgenomen om mijn voornemens voor dit nieuwe jaar onder woorden te brengen. Mijn vader herinnerde me er vorige week aan dat het Chinese jaar van het varken eindelijk weer in zicht was en dat het ‘mijn’ jaar zou worden. Het astrologieboekje dat ik van een vriendinnetje uit de brugklas kreeg –  in de periode waarin ik nog dacht dat astrologie een soort van psychologie was – stopt helaas na een voorspelling voor het jaar 2007, waardoor ik nu alweer ongeveer 12 jaar zelf moet verzinnen wat er in mijn jaar gebeuren zal. Na het einde van 2018, weet ik sowieso dat het goed zou zijn om minder pepernoten te eten, dat het altijd beter is om meer te lachen en dat het het best is om die bank eens weg te gooien. Voor het begin van 2019 hoop ik twee creatieve plannen, die eigenlijk al een tijd in mijn geest dwaalden, richting te geven voor de volgende maanden. En te schitteren als een varken.

FLOW calendar.jpg

Een schitterend jaar,

φauline

t h e – I – t h i n g

The design of this set of  四 postcards is based on an ancient Chinese text known as the I Ching or the Book of Changes. I have been inspired by the beauty and balance of the hexagrams over time (I have never seen the text itself though), and I incorporated pieces of the past, present, and future in them.

#55 abundance

#16 enthusiasm

#22 grace

#61 inner truth







 

 







 

8


#time #narrative  — ————- ———————– — — ————– — ——————  # ———————


 

2

—- —————— ——————————- — ————– —————- ——————– — —————– —

#G

With warm memories of the first time I heard the first chords of Gravity played live by its maker himself,

φauline

 

 

T h e ∃ d g e H o g s

The ∃dge Hogs (2017) zijn het resultaat van een existentieel experiment met potloden die de maakster voor haar achttiende verjaardag kreeg. Ze zijn dol op fruit, gaan graag naar verjaardagsfeestjes en vinden het gezellig om kleintjes te verwelkomen. Aangezien The ∃dge Hogs van de natuur houden, wonen zij het liefst op gerecycled papier.

*

The ∃dge Hogs (2017) are the result of an existential experiment with pencils — given to the maker for her 18th birthday. They love fruits, birthday parties and baby ∃dge Hogs. As they enjoy the beauty of nature, they prefer to live on recycled paper.

Happy New Year, dear reader.  May you find an ∃dge Hog in 2018!

*

φauline

Meet The Edge Hogs (2017)


t h e  d g e  h o g s  #time


achterkant

Party animal pencils

 

shortbread met witte chocolade, matcha en zwart sesamzaad

de evolutie van het Japanse Zeeuwse rondje uit Nijmegen 

KOEK II

Ik kan me nog goed herinneren wat ik heel lang geleden dacht, toen ik Nigella Lawson voor het eerst op de televisie zag. Ik had zoiets werkelijk nog nooit gezien. Ze had het gezicht van een prinses en de breedste glimlach die zelfs een lach op het hoofd van B.A. Baracus van The A-Team zou kunnen toveren. Met een stem van zijde verleidde ze haar toeschouwers met gouden bergen muscovado sugar en zeeën van gesmolten boter naar haar torenhoge muren van chocoladerepen. Als een gedreven alchemist bewoog ze zich voort langs een pad van tovermachines, dat haar leidde naar de rijkste taarten en een warm onthaal van haar gasten. Haar toverstaf: een schaar. Zonder enige schaamte werd een keukenschaar ingezet voor het versnipperen van bacon. Achter elke deur in haar paleis was er wel weer een schatkist te vinden met potten vol verhalen, pannen met een geschiedenis en zakjes gevuld met allerlei soorten specerijen of zoetigheid. En op elke plank lagen er stapels boeken met formules voor het hart van elk paleis. Laatst keek ik op haar Instagramaccount en nog altijd verspreidt ze die warme charme die me inspireerde om mijn eerste echte tijdmachine te kopen: een oventje.

In dat kleine eerste oventje dat ik aanschafte, bakte ik voor het eerst een brownie. Om eerlijk te zijn had ik nog nooit een brownie gegeten en helaas bleek al gauw dat ik ook nog nooit een brownie had gebakken. Gelukkig had ik meer dan genoeg ervaring met het eten van koekjes en leverde mijn oventje toentertijd ook daadwerkelijk wat fatsoenlijke zandkoekjes af. Toch bracht deze tijdmachine mij, na jaren van koekjesstilte, pas de vorige maand een nieuwe voorraad koekjes. Sinds oktober bleek de drang om allerlei koekjesrecepten uit te proberen oncontroleerbaar (en die drang ging gepaard met een heleboel ‘Crazy’ van Aerosmith – heel anders dan die zijden stem van Nigella dus). Midden in de nacht werden chocolate chip cookies verschillende keren en in allerlei vormen geboren met koffiesmaak, karamel, vanille, witte chocolade en matcha, en ook het traditionele shortbread ging van een kerstachtig jasje met suikerkristallen naar een kostuum van witte chocolade en discodip. Shortbread bleek fantastisch als ontbijt en in verkruimelde staat heerlijk over slagroomijs met huisgemaakte fudge en banaan. Ik denk dat al die experimenten in en met de tijd gewoon nodig waren om tot dit ‘Japanse Zeeuwse rondje uit Nijmegen’ te kunnen komen.


i n g r e d i ë n t e n


(voor ongeveer 38 koekjes)

250 gr bloem

250 gr ongezouten roomboter

½ tl zout

125 gr maïszetmeel

125 gr kristalsuiker

100 gr witte chocolade

2 tl matcha

2 tl zwart sesamzaad


s h o r t b r e a d  m e t  w i t t e  c h o c o l a d e ,  m a t c h a  e n  z w a r t  s e s a m z a a d


笑 Snijd de zachte roomboter in blokjes en mix de blokjes boter samen met de kristalsuiker in een grote kom tot een zachte, luchtige en lichte massa ontstaat.

笑 Zeef de bloem en het maïszetmeel in een tweede grote kom en voeg een halve theelepel zout toe. Roer eventjes met een garde in de kom met droge ingrediënten, om het zout en het maïszetmeel goed te spreiden.

笑 Meng de droge ingrediënten in delen met de suiker-boterwolk; begin met een houten lepel totdat het nodig is om je handen te gebruiken.

笑 Kneed het deeg voorzichtig tot er een egale bal ontstaat en rol het deeg uit. De koekjes mogen iets meer dan 1 cm dik zijn. Laat het deeg vervolgens een uur in de koelkast pauzeren.

笑 Haal het deeg uit de koelkast en steek met een koekjesvorm (Ø 4 cm) rondjes uit het deeg.

笑 Verwarm in de tussentijd de heteluchtoven (ventilatoricoontje) voor op 150 °C. Leg bakpapier op de ovenplaat en organiseer hierop de deegrondjes met een afstand van 4 cm onderling.

笑 Bak het shortbread ongeveer 24 – 27 minuten in het midden van de oven op 150 °C (ventilatoricoontje) tot de randjes heel licht gaan kleuren, maar de shortbreadrondjes er nog altijd bleekjes uitzien. Haal de shortbreadrondjes uit de oven en laat ze nog 10 minuten rusten op de ovenplaat.

笑 Verplaats de koekjes na 10 minuten rust naar een rek om ze verder af te laten koelen.

笑 Verhit dan een schone en droge koekenpan en rooster in 2 – 3 minuten het zwarte sesamzaad.

笑 Wanneer de koekjes volledig afgekoeld zijn, kun je ze eindelijk verleiden met witte chocolade. Zet een pan met een laag water op en zet er een vuurvaste kom op, om de witte chocolade – au bain-marie – te smelten. Breek hiervoor de witte chocolade in kleine stukjes en blijf met een spatel roeren tot de chocolade gesmolten is. Meng ongeveer 1/3 van de gesmolten chocolade met 2 theelepels matcha.

笑 Versier de koekjes dan met de gesmolten witte chocolade en/of het chocolade-matchamengsel en strooi het zwarte sesamzaad hierover. Geef de chocolade tijd om te harden, voor je de koekjes in een luchtdichte voorraadpot stopt, of in schattige zakjes met strikjes verpakt, om 38 x een glimlach te toveren.

Met vriendelijke koekjes,

φauline