Author: Pauline Chew

我 们 (wŏmen)

我们 wǒ men we us our ourselves wait for the maker to multiply [ I will be working on a series of portraits of the women who have inspired, shaped or in some way affected me over #time. ] The second color While I flew my colors I flew my colors like a sail  Now it is your line I know that I wrote it And if you tell a lie Well, no one will notice — Lisa Hannigan Self <> fleS  I am a lonely painter I live in a box of paints. I’m frightened by the devil And I’m drawn to those ones that ain’t afraid. — Joni Mitchell The Storysinger O Ἀθηνᾶ maker² (maker of the maker)  

一 期 一 会

Don’t let your eyes refuse to see Don’t let your ears refuse to hear — Ray LaMontagne When one of my oldest friends and I went to the museum last year – minutes before he encouraged his daughter to press on the button of the tiny elevator. And like any other artistic object on display in a museum, that tiny elevator was not supposed to be touched. In retrospect, we understand why the eyes of the other dad, who was standing behind the tape on the floor, started to widen. #time #narrative b e t w e e n n a r r a t i v i t y a n d r a n d o m n e s s 一 期 一 会 ———————— ∃

“Un croissant, s’il vous plaît.”

I don’t mind stealing bread, from the mouths of decadence But I can’t feed on the powerless, when my cup is already overfilled — Temple of the Dog Het is een vreemde, vervreemdende tijd en het is fijn dat de straten de laatste dagen in Nijmegen weer een gezicht krijgen. Terwijl men in het ziekenhuis zich te pletter werkte, ouderen vereenzaamden, ondernemers hun bedrijven verloren en de armen nog minder te eten hadden, had ik de luxe en vrijheid van het thuiswerken. Desondanks leken de dagen dezelfde en de vrijheid van het thuiswerken begon zo onderhand symptomen van Groundhog Day te vertonen. En hoewel overal ter wereld het verlies logischerwijs de grootste aandacht kreeg, hoop ik toch dat ook deze tijd het beste in de mens naar boven heeft kunnen of zal halen en dat datgene wat we zo vanzelfsprekend vonden, nu misschien wat meer gewaardeerd wordt. Zelfs de stinkende sportschool. Vandaag liep ik bij toeval langs de bonbonzaak. Ik dacht weer aan één van mijn eerdere zelven dat van mening was dat we eigenlijk …

serendipity /ˌsɛr(ə)nˈdɪpɪti/

  Sometimes the prettiest things come to existence by accident. And so it happened while I was walking on the road of mountains and valleys in Nijmegen and started waving casually with the cheapest camera in times of the ugly couch I haven’t replaced yet either.     The prettiest thing I ever did see Was lightning from the top of a cloud — Norah Jones  

M O O N

Deze maan maakte ik ergens in juli rondom de dansende drukte van de zonnige zomerfeesten in Nijmegen. Ik was aanvankelijk van plan om aan een zeegezicht te beginnen en zoals je ziet, is alles perfect volgens plan gegaan. Sinds mei 2019 deel ik een werkplaats in De Smeltkroes, waar ik niet alleen af en toe wat kan oefenen met schilderen in ‘mijn hoek’, maar ook gebruik mag maken van de stereo-installatie van mijn sympathieke werkplaatsgenoot. Elke keer wanneer ik richting de voormalige Honigfabriek fiets, neem ik de inmiddels schijnbaar ouderwetse cd’s mee die ik heb. En zo heb ik in de afgelopen paar maanden ontdekt hoeveel invloed de muziek, die ik hoor, heeft op het schilderij waar ik mee bezig ben. Dat ik het fijn vind om veel zwart te gebruiken bij de stem van Jeff Buckley, dat de muziek van Bon Iver een dromerige vorm van creativiteit aanwakkert en dat het van tevoren mengen van kleuren op dit moment niet zoveel zin lijkt te hebben, omdat ik een uur later mogelijk weer een ander …

Sun Study

The sun, with his great eye – John Keats Though your garden is gray I know all your graces Someday will flower Oh, oh, in a sweet sunshower – Chris Cornell