Latest Posts

我 们 (wŏmen)

Published by

我们 wǒ men
we us our ourselves

wait for the maker to multiply

[ I will be working on a series of portraits of the women who have inspired, shaped or in some way affected me over #time. ]

The second color

de-tweede-kleur-de-tweede-keer

While I flew my colors

I flew my colors like a sail

 Now it is your line

I know that I wrote it

And if you tell a lie

Well, no one will notice

— Lisa Hannigan

Self <> fleS

Frida Kahlo _ Pauline Chew _

 I am a lonely painter
I live in a box of paints.
I’m frightened by the devil
And I’m drawn to those ones that ain’t afraid.

— Joni Mitchell

The Storysinger

This study is based on the portrait of photographer Norman Seeff, seen on the front cover of Joni Mitchell’s album Hejira (1976).

O

Ἀθηνᾶ

Athena __ Pauline Chew

maker² (maker of the maker)

maker of the maker __ Pauline Chew

 

一 期 一 会

Published by

Don’t let your eyes refuse to see
Don’t let your ears refuse to hear

— Ray LaMontagne

Clouds Pauline Chew

When one of my oldest friends and I went to the museum last year – minutes before he encouraged his daughter to press on the button of the tiny elevator. And like any other artistic object on display in a museum, that tiny elevator was not supposed to be touched. In retrospect, we understand why the eyes of the other dad, who was standing behind the tape on the floor, started to widen.

#time #narrative b e t w e e n n a r r a t i v i t y a n d r a n d o m n e s s 一 期 一 会 ———————— ∃

“Un croissant, s’il vous plaît.”

Published by

I don’t mind stealing bread, from the mouths of decadence

But I can’t feed on the powerless, when my cup is already overfilled

— Temple of the Dog

Croissant Pauline Chew

Het is een vreemde, vervreemdende tijd en het is fijn dat de straten de laatste dagen in Nijmegen weer een gezicht krijgen. Terwijl men in het ziekenhuis zich te pletter werkte, ouderen vereenzaamden, ondernemers hun bedrijven verloren en de armen nog minder te eten hadden, had ik de luxe en vrijheid van het thuiswerken. Desondanks leken de dagen dezelfde en de vrijheid van het thuiswerken begon zo onderhand symptomen van Groundhog Day te vertonen. En hoewel overal ter wereld het verlies logischerwijs de grootste aandacht kreeg, hoop ik toch dat ook deze tijd het beste in de mens naar boven heeft kunnen of zal halen en dat datgene wat we zo vanzelfsprekend vonden, nu misschien wat meer gewaardeerd wordt. Zelfs de stinkende sportschool.

Vandaag liep ik bij toeval langs de bonbonzaak. Ik dacht weer aan één van mijn eerdere zelven dat van mening was dat we eigenlijk elke dag iets nieuws zouden moeten proeven. Aangezien ik pas een paar weken terug weer kon concluderen dat ik eindelijk weer in mijn ‘boks’ paste, leek het me wijs om die mooie kunstwerkjes te laten liggen waar ze lagen. Ik vind het leuk dat ik weer buiten ben gaan hardlopen zoals ik vroeger ook deed – al was het ook een beetje confronterend dat ik steeds meer op een schildpad met lang zwart haar ga lijken – en nog leuker als ik dan niet hoef te shoppen naar nieuwe kleren. Toch kwam ik net weer thuis met een onbekende pot hazelnoot-chocolade-ijs, omdat schilder Jos van Riswick het al de hele week over chocolade-ijs heeft. Eventjes herinnerde het ijs me aan een vriendinnetje van heel vroeger, dat om de zoveel tijd een culinaire ingeving had en me eens meesleurde naar de Dukenburg om daar een warme croissant met een flinke bol chocolade-ijs te eten. En ik dacht op die leeftijd alleen maar dat ze niet helemaal wist hoe het werkte met temperatuurverschillen.

Lieve lezer, ik hoop dat je deze week nog een verse roombotercroissant bij de bakker mag halen en opwarmt, een enorme bol hazelnoot-chocolade-ijs erin propt en dan net zo blij kijkt als (Somebody Feed) Phil en met je handen gaat wapperen.

Dat de tussentijd koude en warmte samenbrengt,

φauline

serendipity /ˌsɛr(ə)nˈdɪpɪti/

Published by

 

Sometimes the prettiest things come to existence by accident. And so it happened while I was walking on the road of mountains and valleys in Nijmegen and started waving casually with the cheapest camera in times of the ugly couch I haven’t replaced yet either.

 

Berg- en Dalseweg

 

The prettiest thing
I ever did see
Was lightning from the top of a cloud

— Norah Jones

 

M O O N

Published by

Deze maan maakte ik ergens in juli rondom de dansende drukte van de zonnige zomerfeesten in Nijmegen. Ik was aanvankelijk van plan om aan een zeegezicht te beginnen en zoals je ziet, is alles perfect volgens plan gegaan. Sinds mei 2019 deel ik een werkplaats in De Smeltkroes, waar ik niet alleen af en toe wat kan oefenen met schilderen in ‘mijn hoek’, maar ook gebruik mag maken van de stereo-installatie van mijn sympathieke werkplaatsgenoot. Elke keer wanneer ik richting de voormalige Honigfabriek fiets, neem ik de inmiddels schijnbaar ouderwetse cd’s mee die ik heb. En zo heb ik in de afgelopen paar maanden ontdekt hoeveel invloed de muziek, die ik hoor, heeft op het schilderij waar ik mee bezig ben. Dat ik het fijn vind om veel zwart te gebruiken bij de stem van Jeff Buckley, dat de muziek van Bon Iver een dromerige vorm van creativiteit aanwakkert en dat het van tevoren mengen van kleuren op dit moment niet zoveel zin lijkt te hebben, omdat ik een uur later mogelijk weer een ander object aan het schilderen ben en dan weer van mening ben dat andere kleuren beter passen bij het moment …

OO

MOON

Sun Study

Published by

The sun, with his great eye

– John Keats

Sun study

Though your garden is gray
I know all your graces
Someday will flower
Oh, oh, in a sweet sunshower

– Chris Cornell